Zvanične institucije iz Sarajeva dostavile su prepis Povelje Kulina bana kulturnim institucijama u Kanadi, predstavljajući ovaj dokument kao deo bosanskog kulturnog nasleđa. Povelja, koja datira iz 1189. godine, napisana je ćirilicom i istoričari naglašavaju njen značaj kao jednog od najstarijih sačuvanih dokumenata iz tog perioda.
Mediji u Bosni i Hercegovini (BiH) izvestili su da je prepis Povelje dostavljen kanadskim muzejima i bibliotekama, a opisan je kao „najbolje sredstvo borbe protiv onih koji osporavaju državnost BiH i postojanje bosanskog jezika“. Ovaj potez izazvao je različite reakcije među istoričarima i kulturnim radnicima, a naročito je privukao pažnju zbog pitanja identiteta i kulturne aproprijacije.
Istoričar Danijel Kulačin izjavio je za Euronews Srbija da je Povelja Kulina bana napisana srpskim jezikom i ćirilicom. On je istakao da je ova Povelja značajna jer je najstarija sačuvana Povelja i da su se kasnije Povelje, kojih je bilo četiri, pozivale na Povelju Kulina bana koju je napisao banov pisar Radoje. Kulačin objašnjava da je svrha Povelje bila da garantuje slobodnu trgovinu između Kulina bana i dubrovačkih trgovaca, pružajući im brojne privilegije, uključujući slobodu kretanja i trgovanja bez carina.
Ova situacija, prema Kulačinu, predstavlja refleksiju trenutne nesigurnosti nekih kulturnih identiteta, gde se pojedinci ili grupe upuštaju u pokušaje da prisvoje istorijske figure ili dokumente kako bi osnažili svoj identitet. On naglašava da to nije nov fenomen, već poznata pojava u istorijskom proučavanju koja se često naziva refleksijom sadašnjosti u prošlost.
Kulačin se posebno osvrnuo na to kako Povelja počinje rečima: „U ime Oca i Sina i Svetoga Duha“, što je u skladu sa tradicijom srpskih pravnih spomenika, što dodatno ukazuje na njen srpski identitet. Na kraju, on konstatuje da akcija zvaničnog Sarajeva nije ozbiljna i da istina nije ugrožena, s obzirom na to da su relevantni istoričari već proučavali ban Kulin, koji je značajna ličnost evropske istorije.
Reakcije na ovu situaciju nisu izostale. Predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta ocenio je da sarajevski istoričari pokušavaju da prisvoje Povelju Kulina bana, navodeći da je pisana bosanskim jezikom, što je, kako je rekao, apsurdna tvrdnja koja nema uporište u istorijskim činjenicama. Linta je naglasio da je ovo još jedan primer sistematskog procesa prisvajanja srpskog kulturnog nasleđa, koji se odvija u Hrvatskoj i Federaciji BiH, gde se često falsifikuju srpski kulturni identiteti i tradicije.
On je ukazao na to da se institucije u ovim zemljama bore da zatreju srpski jezik i ćirilicu, kao i da prisvajaju srpske spomenike i običaje, predstavljajući ih kao hrvatske ili bošnjačke. Linta je naglasio da se slični procesi dešavaju i u Crnoj Gori i Severnoj Makedoniji, što dodatno komplikuje situaciju oko kulturnog nasleđa u regionu.
U ovom kontekstu, Povelja Kulina bana postaje simbol šireg pitanja o identitetu, kulturnoj baštini i političkim aspiracijama unutar bivše Jugoslavije. Dok se institucije iz Sarajeva bore da učvrste svoj kulturni identitet u međunarodnoj areni, istoričari i kulturni radnici iz drugih delova regiona ukazuju na potrebu za očuvanjem i priznavanjem celokupnog kulturnog nasleđa, bez obzira na etničku pripadnost.
