Pesma „Jingle Bells“, poznata kao „Zvončići“ na srpskom, nosi sa sobom zanimljivu istorijsku priču. Ova pesma, koju je 1857. godine napisao kompozitor i tekstopisac Džejms Lord Pjerpont, prvobitno je nosila naziv „The One Horse Open Sleigh“ i bila je namenjena proslavi Dana zahvalnosti, a ne Božića. Ova pesma se smatra revolucionarnom za svoje vreme, jer je u njoj izraženo uzbuđenje zbog trka saonica, putovanja konjskom zapregom, i romantičnih trenutaka, a nije imala nikakav religijski kontekst.
Pesma „The One Horse Open Sleigh“ prvi put je javno izvedena 15. septembra 1857. godine u dvorani Ordway Hall u Bostonu. Postoji zanimljiv sukob između dva grada – Medforda u Masačusetsu i Savane u Džordžiji – koji se bore za titulu mesta gde je pesma zaista napisana. Medford tvrdi da je Pjerpont pesmu napisao 1850. godine u pubu Simpson Tavern, inspirisan lokalnim trkama saonica. S druge strane, Savana tvrdi da je pesma nastala 1857. godine dok je Pjerpont radio kao orguljaš u crkvi i da je prvi put izvedena upravo za Dan zahvalnosti.
Tekst pesme u potpunosti se fokusira na uzbuđenje vezano za trke saonicama i flertovanje, bez ikakvih pominjanja Božića, Deda Mraza ili religioznih elemenata. Mnogi istoričari smatraju da je pesma bila previše moderna za svoje vreme, s obzirom na to da pominje „brze saonice“ i „devojku koja sedi pored tebe“, što je nalik današnjim temama pesama o brzoj vožnji i izlascima.
Pesma je brzo stekla popularnost, a priča kaže da je odmah iste godine izvedena i za Božić, jer su lokalna deca tražila od autora da je ponovo odsvira. Kako su Dan zahvalnosti i Božić kalendarski blizu, pesma se jednostavno zadržala na repertoaru tokom celog decembra. Međutim, potrebno je bilo vreme da se „Zvončići“ potpuno presele sa Dana zahvalnosti na Božić.
Verovatno je da se ovaj „prenos“ dogodio spontano, jer je sneg, o kojem pesma govori, postao simbol cele zimske sezone, uključujući Božić i Novu godinu. Marketing je odigrao ključnu ulogu u ovom premeštanju. Pesma je prvi put promenila naziv u „Jingle Bells“ 1859. godine i postala popularna u salonskim krugovima gde su se ljudi okupljali da pevaju uz klavir. Izdavači su shvatili da se pesma najbolje prodaje tokom božićnih praznika i počeli su je reklamirati kao takvu.
Konačni „udarac“ koji je „Jingle Bells“ učvrstio kao božićni klasik nastao je 1943. godine kada je snimak Binga Krozbija i grupe The Andrews Sisters postao planetarni hit. Bing Krozbi je postao sinonim za božićnu muziku, a pesma „Zvončići“ zauvek je ostala povezana sa božićnim tradicijama.
Pesma je takođe doživela svemirski trenutak kada je 1965. godine postala prva pesma ikada emitovana iz svemira. Tokom misije Džemini 6, astronauti Tom Staford i Voli Šira su se našalili sa Kontrolom misije prijavivši „viđenje Deda Mraza“, a zatim su izvadili usnu harmoniku i izveli „Jingle Bells“.
Ova pesma je postala tako popularna da je teško naći muzičkog izvođača koji u nekom trenutku nije pevao „Zvončiće“. Pesma je doživela brojne obrade, a među najpoznatijima su verzije koje su izvodili Frenk Sinatra i mnogi drugi poznati umetnici. „Jingle Bells“ je prevedena na mnoge jezike, uključujući i srpski, gde se najpoznatija verzija i dalje peva u vreme praznika, simbolizujući radost i veselje koje Božić donosi.
