Ispod leda Antarktika krije se priča koja pokazuje presudnu ulogu koju igraju mikroskopski organizmi u globalnoj klimi. Prema novoj studiji objavljenoj u časopisu Nature Geoscience, alge vrste Phaeocystis su pre 14.000 godina doprinele neočekivanom zahlađenju Zemlje, u periodu poznatom kao Antarktički ledeni preokret. Međutim, danas se ove alge dramatično smanjuju, a njihovo odsustvo moglo bi ubrzati globalno zagrevanje.
U vreme kada je Zemlja izlazila iz poslednjeg Ledenog doba, Južna hemisfera je doživela klimatski preokret: duge zime sa prostranim ledenim pokrivačem i naglim otapanjem u proleće. Ovi uslovi pokazali su se idealnim za razvoj alge Phaeocystis, koja je formirala ogromna cvetanja u okeanima oko Antarktika. Rezultat? Ogromne količine ugljen-dioksida su apsorbovane iz atmosfere i „zaključane“ na morskom dnu vekovima. Uprkos njihovom značaju, ova cvetanja nisu ostavila fosile i njihov uticaj je ostao skriven do nedavno.
Istraživači sa Instituta Alfred Wegener koristili su drevnu DNK analizu na sedimentima sa dubine od oko 600 metara u Bransfilsdskom moreuzu. Tamo su pronašli genetske tragove Phaeocystis, potvrđujući da su ove alge igrale ključnu ulogu u globalnoj klimi. Istovremeno, pronađeni su visoki nivoi barijuma, što ukazuje na to da su ogromne količine organske materije potonule u okean tokom istih perioda cvetanja.
Ove alge ne funkcionišu samo kao „filteri ugljenika“. One su hrana za zooplankton, koji zauzvrat podržava ribe, morske ptice, foke i kitove. Pored toga, oslobađaju supstancu, dimetil sulfid, koja doprinosi formiranju oblaka. Više oblaka znači više sunčevog zračenja koje se reflektuje nazad u svemir, što predstavlja prirodni „štit“ za hlađenje planete.
Danas naučnici primećuju zabrinjavajuće smanjenje leda na Antarktiku. Sa manje leda zimi, smanjuje se i hranljivo topljenje u proleće, što rezultira ograničenim cvetanjem ove alge. Kako objašnjava vođa istraživanja, Jozefine Friderike Vajs, „cvetanje ovih algi doprinelo je smanjenju globalnog CO₂ u periodu sa širokim morskim ledenim pokrivačem. Njihov današnji nestanak pokazuje koliko je naš klimatski sistem ranjiv“.
Ova studija označava preokret u klimatskim istraživanjima. Osim leda i geoloških tragova, sada drevna DNK pruža odgovore o tome kako život utiče na klimu. Tragovi mikroorganizama koji se čuvaju na morskom dnu ne pokazuju samo koji organizmi su postojali, već i kako su čitavi ekosistemi reagovali na klimatske promene. Ovo znanje je ključno, jer Zemlja ponovo ulazi u period vrlo brzog zagrevanja.
Phaeocystis alge su od suštinskog značaja za održavanje ravnoteže u ekosistemima. Njihova sposobnost da apsorbuju ugljen-dioksid i oslobađaju dimetil sulfid čini ih ključnim igračima u borbi protiv klimatskih promena. U svetlu trenutnih klimatskih izazova, očuvanje ovih algi i njihovih staništa postaje imperativ. S obzirom na to da se globalno zagrevanje ubrzava, važno je razumeti sve aspekte ekosistema i kako se oni međusobno povezani.
U svetlu ovih saznanja, istraživači pozivaju na hitne akcije kako bi se zaštitili morski ekosistemi i smanjili uticaji klimatskih promena. Uloga Phaeocystis alga u regulaciji klime može biti ključna za budućnost naše planete. Samo zajedničkim naporima možemo se boriti protiv ovog globalnog izazova i obezbediti održivu budućnost za generacije koje dolaze.
