U knjizi „Ivo Andrić u francuskom ključu“, profesor srbistike dr Milivoj Srebro analizira sudbinu našeg nobelovca u Francuskoj, zemlji koja je poznata po svojim velikim književnicima poput Balzaka i Flobera. Ova knjiga je nedavno nagrađena prestižnom nagradom „Đorđe Jovanović“, koja se dodeljuje za najbolje delo iz oblasti književne kritike i esejistike. Srebro ističe da ovu nagradu doživljava kao podršku svojim istraživačkim aktivnostima, koje imaju za cilj promociju srpske književnosti u Francuskoj, zemlji koja igra ključnu ulogu u predstavljanju značajnih pisaca iz „malih književnosti“.
Knjiga se fokusira na prevođenje i recepciju Andrićevih dela u Francuskoj, gde su neka njegova remek-dela dočekana s oduševljenjem, dok su druga često ignorisana. Kako Srebro navodi, Andrićevo prisustvo u Francuskoj je diskretno, poput ponornice, čiji šum postaje jači tek kada se pojavi novo izdanje jednog od njegovih velikih romana, kao što su „Na Drini ćuprija“ i „Travnička hronika“. Ova slika ponornice simbolizuje i širi kontekst srpske književnosti u svetu, gde sudbina jednog pisca odražava sudbinu celokupne književnosti iz koje potiče.
Tokom nedavnog boravka u Beogradu, Srebro je prisustvovao Sajmu knjiga, gde je pored dodele nagrade promovisao i svoju novu knjigu „Književnost krize“. Ova knjiga je zbirka eseja o srpskoj književnosti osamdesetih godina, a njen rukopis je imao zanimljivu sudbinu. Pripremljena je za štampu pre nego što je Srebro otputovao u Francusku, ali je izbijanje rata dovelo do gubitka dela njegove arhive. Ipak, rukopis je preživeo i ponovo je otkriven pre dve godine, što je profesora izuzetno obradovalo.
Srebro je tokom osamdesetih bio aktivan u srpskoj književnosti kao kritičar i urednik, ali je naglo „nestao“ iz javnog života kada je 1992. godine postao lektor na univerzitetu u Bordou. Planirao je da prikupi materijal za knjigu o srpskoj književnosti i vrati se, ali su ratne okolnosti promenile njegovu sudbinu. Tokom devedesetih, Srebro se suočio s geografskom i kulturnom izolacijom, što ga je nateralo da počne da piše na francuskom jeziku kako bi opstao na akademskoj sceni.
Njegova misija promocije srpske književnosti u Francuskoj traje više od tri decenije. Srebro je pokrenuo mnoge projekte i publikacije na francuskom jeziku, a od 2011. godine uređuje portal „Serbika“ i elektronski književni časopis istog imena, koji je nedavno objavio svoj trideseti jubilarni broj. „Serbika“ se smatra jednim od najambicioznijih projekata u promociji srpske književnosti u inostranstvu.
Pored istraživačkog rada, Srebro predaje jezike, književnost i civilizaciju Južnih Slovena na Univerzitetu Bordo Montenj, koji je institucija sa dugom tradicijom izučavanja srbistike. Katedra je osnovana 1951. godine, a Srebro je preuzeo vođenje nakon uglednih slavista. Njegov rad doprinosi očuvanju srpskog jezika, kulture i književnosti u Francuskoj.
Srebro je nedavno završio svoj novi projekat, „Antologiju srpske književnosti od 13. do 20. veka“, koja obuhvata preko 600 stranica i prikazuje celokupni istorijski tok srpske književnosti. Ova antologija počinje sa Svetim Savom i završava se sa Goranom Petrovićem, čime se povezuje osam vekova srpske književnosti.
Milivoj Srebro je autor brojnih dela na srpskom i francuskom jeziku, uključujući „Roman kao postupak“, „Mali vavilonski listar“ i „Antologiju srpske pripovetke“. Njegova posvećenost promociji srpske književnosti u inostranstvu čini ga važnom figurom u očuvanju i širenju kulturnog nasleđa Srbije.
