Uzorci prikupljeni sa asteroida 162173 Rjugu sadrže svih pet nukleotidnih baza koje učestvuju u formiranju DNK i RNK, saopštio je tim naučnika iz više japanskih istraživačkih institucija. Ova otkrića predstavljaju značajan korak u razumevanju hemijskih sastojaka koji su mogli doprineti razvoju života na Zemlji.
Naučnici iz Japanske agencije za nauku i tehnologiju mora i Zemlje, kao i sa univerziteta Hokaido, Keijo i Kjušu, analizirali su uzorke prikupljene tokom misije „Hayabusa2“ Japanske svemirske agencije. Tokom ove misije, koja je trajala od 2014. do 2020. godine, uzeti su uzorci sa površine asteroida Rjugu, a rezultati su nedavno objavljeni u prestižnom časopisu „Nature“.
U radu su navedene sve kanonske nukleobaze koje učestvuju u formiranju DNK i RNK, uključujući purine: adenin i gvanin, kao i pirimidine: citozin, timin i uracil. Ove informacije su od posebnog značaja jer otkrivaju da su sastojci potrebni za život prisutni na asteroidu, što može značiti da su slični materijali prisutni i na drugim nebeskim telima.
Istraživači su takođe uporedili uzorke sa asteroida Rjugu sa materijalom sa asteroida Benu i Orgei. Tokom analize, utvrđeno je da je odnos purina i pirimidina u sva tri uzorka negativno povezan sa prisustvom amonijaka. Međutim, uzorci sa Rjugua su pokazali približno jednak udeo purina i pirimidina, što ih čini jedinstvenim u poređenju sa ostalim analiziranim uzorcima.
Prema naučnicima, prisustvo ovih jedinjenja ukazuje na njihovu široku rasprostranjenost u Sunčevom sistemu. To podržava hipotezu da su asteroidi bogati ugljeničnim materijalom mogli da doprinesu hemijskom sastavu rane Zemlje pre nastanka života. Ova saznanja otvaraju nova pitanja o poreklu života i o tome kako su se osnovni gradivni blokovi života mogli formirati u svemiru.
Asteroid Rjugu otkriven je 1999. godine i ima prečnik od oko 0,92 kilometra. Njegova ekscentrična orbita prelazi putanje i Zemlje i Marsa, dok mu orbitalni period oko Sunca iznosi oko 474 dana. Ova karakteristika ga čini predmetom interesovanja za naučnike koji proučavaju formiranje i evoluciju Sunčevog sistema.
Misija „Hayabusa2“ bila je zapažena zbog svoje složenosti i uspeha u prikupljanju uzoraka sa asteroida. Ovo je druga misija ove vrste koju je sprovela Japanska svemirska agencija, nakon misije „Hayabusa“, koja je uspešno donela uzorke sa asteroida Itokawa 2010. godine.
Naučnici se nadaju da će ova otkrića pomoći u daljem razumevanju kako se život mogao razviti na Zemlji i da će pružiti nove uvide u hemiju svemira. Mogućnost da su sastojci potrebni za život prisutni na asteroidu može otvoriti vrata istraživanju drugih nebeskih tela u potrazi za životom van naše planete.
U svetlu ovih otkrića, istraživači planiraju dalja istraživanja i analize uzoraka, kako bi dobili još više informacija o hemijskom sastavu asteroida i njegovoj ulozi u razvoju života. Ova dostignuća ne samo da proširuju naše razumevanje asteroida, već i predstavljaju važan korak ka odgovoru na jedno od najvažnijih pitanja u nauci: kako je život započeo na Zemlji?
