Predsednik Saveza Srba iz regiona, Miodrag Linta, obeležio je 34. godišnjicu od masovnog zločina nad srpskim stanovništvom u Gospiću, ističući potrebu za aktivnijom borbom Srbije za istinu o stradanju srpskog naroda. Linta je predložio osnivanje Memorijalnog centra srpskih žrtava sa sedištem u Beogradu kao jedan od načina da se obeleži i pamti ovaj tragičan događaj iz 1991. godine.
Prema podacima Saveza, 28. avgusta 1991. godine, u Gospiću je uhapšeno oko 250 Srba, koji su potom odvedeni u nepoznatom pravcu. Ova hapšenja su bila deo šireg plana etničkog čišćenja, koji je, kako se navodi, bio naređen od strane državnog vrha Hrvatske. Linta je naglasio da su zločine nad Srbima počinili pripadnici hrvatskih paravojnih i policijskih snaga, koji su kasnije dobili minimalne kazne, dok mnogi od njih nikada nisu odgovarali za svoja dela.
Osuđeni ratni zločinac Mirko Norac, koji je bio komandant 118. brigade, u Hrvatskoj se smatra herojem, što dodatno oslikava stav prema ratnim zločinima u ovoj zemlji. Linta je ukazao na to da su Srbi u Gospiću i drugim hrvatskim gradovima bili izloženi pritiscima, pretnjama i brutalnoj diskriminaciji od dolaska Tuđmanovog režima na vlast. Pripadnici hrvatskih paravojnih formacija su u tom periodu pevali ustaške pesme i uzvikivali ustaške parole, dok su Srbi hapšeni i odvođeni na „informativne razgovore“, gde su često bili mučeni i ubijani.
U saopštenju se takođe navodi da je situacija u Gospiću postala još teža nakon 28. avgusta 1991. godine, kada su pripadnici paravojnih snaga blokirali ulaze i izlaze iz grada. U oktobru te godine, od 16. do 18. oktobra, desio se jedan od najtežih zločina tokom rata, kada je više od 60 Srba odvedeno iz svojih domova i brutalno ubijeno.
Linta je naglasio da su pronađeni i sahranjeni posmrtni ostaci svega 60 žrtava, dok se za ostalim još traga. On je takođe podsetio na miniranje srpskih kuća i objekata tokom proleća i leta 1991. godine, kao i na rušenje Srpske pravoslavne crkve u Gospiću u novembru 1991. godine, koja je pažljivo minirana.
Situacija u Gospiću tokom rata bila je izuzetno teška za srpsko stanovništvo, koje je bilo izloženo nasilju i progonu. Linta je pozvao na kolektivno pamćenje i priznavanje žrtava, ističući važnost sećanja na stradale kao i borbu za istinu i pravdu. On smatra da bi Srbija trebala aktivno da se bori za prava srpskog naroda i da se ne zaborave stradanja iz prošlosti.
U svetlu ovih događaja, Linta je ponovio apel za osnivanje institucije koja bi se bavila proučavanjem i dokumentovanjem srpskih žrtava na prostoru bivše Jugoslavije, naglašavajući da je to ključno za očuvanje istorijske istine i borbu protiv revizionizma. On je takođe izrazio nadu da će se jednog dana zločini nad Srbima priznati i osuditi na pravi način, kako bi se sprečilo ponavljanje sličnih tragedija u budućnosti.
Ova godišnjica je podsetnik na teške trenutke kroz koje je srpski narod prošao tokom rata u Hrvatskoj, a Linta je istakao da je važno da se ovakvi događaji ne zaborave i da se nastavi sa borbom za pravdu i istinu.
