Akademik Miro Vuksanović, jedan od najistaknutijih savremenih srpskih književnika i kulturnih delatnika, preminuo je 6. februara 2026. godine u Novom Sadu u 82. godini života, kako je saopštila Srpska akademija nauka i umetnosti. Njegova smrt ostavila je dubok trag u srpskoj kulturi, s obzirom na njegov bogat književni opus i značajnu ulogu koju je imao kao urednik i bibliotekar.
Vuksanović je rođen u rodnom mestu, gde je završio osnovnu školu, a Višu realnu gimnaziju u Nikšiću. Na Filološkom fakultetu u Beogradu diplomirao je 1969. godine, na Grupi za jugoslovensku i opštu književnost. Njegova karijera započela je kao profesor srpskog jezika i književnosti u Tehničkom školskom centru u Somboru, gde je radio od 1970. do 1975. godine, a zatim je postao upravnik Gradske biblioteke „Karlo Bijelicki“ u Somboru, gde je doprineo značajnom uvećanju fonda biblioteke za više od sto hiljada knjiga.
Osim toga, Vuksanović je bio ključna figura u organizaciji i unapređenju bibliotekarstva u Srbiji. Kao upravnik Biblioteke Matice srpske od 1988. do 2014. godine, značajno je obogatio njen rad pokretanjem više serija knjiga i obnovom Godišnjaka biblioteke. Njegov doprinos digitalizaciji bibliotečkog sistema i zaštiti kulturnih dobara ostaje neprocenjiv, a njegova uloga u razvoju Virtuelne biblioteke Srbije je veoma značajna.
U svom bogatom književnom opusu, Vuksanović se istakao naslovima kao što su „Kletva Peka Perkova“, „Semolj gora“, „Semolj zemlja“, „Semolj ljudi“ i „Otvudnu“. Za svoje književne radove dobio je brojne nagrade, uključujući Nagradu „Politike“ i NIN-ovu nagradu za najbolji roman. Njegova dela su doprinosila razumevanju i razvijanju srpske književnosti, a njegova antologijska edicija „Deset vekova srpske književnosti“ nagrađena je Specijalnom nagradom na Međunarodnom beogradskom sajmu knjiga 2014. godine.
Osim književnog stvaralaštva, Vuksanović je bio aktivan u kulturnim organizacijama. Član Upravnog odbora Matice srpske bio je od 1988. do 2008. godine, a od 2004. do 2008. godine bio je potpredsednik Matice. Njegov rad u SANU obeležava njegov izbor za dopisnog člana 2009. godine i redovnog člana 2015. godine. Kao upravnik Biblioteke SANU, aktivno je radio na promociji srpske književnosti i umetnosti.
U okviru svoje delatnosti, Vuksanović je bio uključen u brojne projekte koji su se bavili proučavanjem srpske književnosti, a njegovo članstvo u različitim odborima i komisijama dodatno je naglašavalo njegovu strast prema kulturi. Njegova uloga kao predsednika Akademijskog odbora za istorijat i objavljivanje akademskih beseda, kao i članstvo u Uređivačkom odboru „Srpske enciklopedije“, pokazuje njegovu posvećenost očuvanju i popularizaciji znanja.
Vuksanovićev doprinos srpskoj kulturi i književnosti ostavlja neizbrisiv trag, a njegovi radovi i dalje će inspirisati nove generacije književnika i istraživača. Njegov odlazak predstavlja veliki gubitak za Akademiju, ali i za srpsku književnost i kulturu u celini. Kako su istakli iz SANU, Vuksanović je bio figura od izuzetnog značaja, čiji će rad i nasleđe živeti kroz dela koja je ostavio iza sebe.
U zaključku, akademik Miro Vuksanović bio je ne samo vrhunski književnik, već i pokretač kulturnih inicijativa koje su oblikovale savremenu srpsku književnost i bibliotekarstvo. Njegov život i rad ostavljaju snažnu poruku o značaju kulture i umetnosti u oblikovanju identiteta naroda, a njegova dela će zauvek ostati deo kulturnog nasleđa Srbije.
