Kineski naučnici su otkrili jaje dinosaurusa staro oko 86 miliona godina u planinama duž pritoke reke Jangce u centralnoj Kini. Ova otkrića su rezultat primene nekonvencionalne metode datiranja koja do sada nije korišćena na fosilizovanim ljuskama jaja. Metoda, poznata kao uranijum-olovo (U-Pb) datiranje karbonata, uključuje upotrebu lasera koji isparava minerale iz fosilizovanih jaja. Ovakvim pristupom, naučnici su uspeli da identifikuju starost jaja, koristeći proces koji se može opisati kao „peščani sat“ – uranijum se kroz vreme pretvara u olovo, a merenjem odnosa između ovih elemenata može se odrediti starost fosila.
Džao Bi, vodeći istraživač sa Instituta za geonauke provincije Hubei, naglasio je da je ova metoda ranije korišćena u istraživanjima starosti Zemlje, mesečeve magme i pećinskih stena, ali je njena primena na krhke ljuske jaja dinosaurusa novina. U studiji objavljenoj u časopisu „Frontiers in Earth Sciences“, tim Džaoa je prvi put primenio ovu metodu na fosile jaja iz perioda krede, precizno određujući da su minerali unutar ljuski sa nalazišta planine Činglong nastali između 87,65 i 84,17 miliona godina unazad.
Tokom ovog perioda, globalna klima doživela je značajne promene, postepeno se hladeći nakon dugotrajnog razdoblja staklene bašte koje je trajalo od pre oko 93 miliona godina. Džao je naveo da su dinosaurusi na planini Činglong polagali jaja upravo u ovom periodu globalnog zahlađenja.
Od 1990-ih godina, na planini Činglong, koja se nalazi u gradu Šijan u provinciji Hubei, otkriveno je više fosila jaja dinosaurusa. U cilju očuvanja ovih značajnih otkrića, osnovani su nacionalni rezervat prirode i muzej na samom nalazištu, gde se danas čuva više od 3.000 fosila jaja dinosaurusa.
Ova jaja imaju spljoštene i kružne oblike, što ih razlikuje od tipičnih okruglih, ovalnih ili izduženih jaja. Njihove debele ljuske imaju dvoslojnu strukturu, pri čemu je unutrašnji sloj porozan. Pošto su ljuske jaja uglavnom sastavljene od karbonatnih minerala, istraživači veruju da bi ova metoda mogla biti primenjena i na jaja iz drugih nalazišta, pa čak i na jaja drugih vrsta koje nisu dinosaurusi.
Ukoliko bi se ova metoda mogla široko primeniti, to bi pomoglo da se uspostavi čvrst hronološki okvir za razumevanje reproduktivnog ponašanja dinosaurusa. Takođe, pružila bi nove uvide u promene drevnog okruženja na Zemlji i u tajne evolucije i izumiranja dinosaurusa. Džao zaključuje da ova otkrića otvaraju vrata novim istraživanjima koja bi mogla značajno obogatiti naše razumevanje istorije života na našem planetu.
Ova istraživanja takođe naglašavaju važnost očuvanja prirodnih nalazišta i fosila, koji su ključni za proučavanje evolucije i biološke raznolikosti. U svetlu ovih otkrića, naučnici pozivaju na dalja istraživanja i prikupljanje podataka koji bi mogli dovesti do novih saznanja o životu dinosaurusa i njegovim interakcijama sa okruženjem.
