Pesniku, esejisti i književnom kritičaru Nenadu Šaponji danas je na Kosančićevom vencu uručena nagrada “Meša Selimović” za zbirku poezije “Blizanac vremena”. Ova nagrada, koja se dodeljuje za izuzetna književna ostvarenja, prepoznaje doprinos savremenoj srpskoj književnosti.
Primajući priznanje na mestu nekadašnje Narodne biblioteke Srbije, Šaponja je u besedi istakao da “pesnik treba da se izbori za pravo da koristi određene reči”, naglašavajući važnost prepoznavanja “najdubljih značenja” reči i njihovog razlikovanja od “izričaja nedostojnih jeziku i smislu”. Njegova refleksija o ulozi poezije i jezika bila je duboka, ističući da “reči moraju da rade iznutra u ravnoteži između nesvesnog i svesnog”, dodajući da nas “reči brane od nesklonog nam sloja sveta”.
Šaponja je ukazao na to da je “ravnoteža između reči” istovremeno i “ravnoteža sa dušom kojoj se obraćamo”, objašnjavajući da pesma nastaje “upravo u onom trenutku kada se prepozna taj prostor”. Ova ravnoteža, kako je rekao, predstavlja “pravu nematerijalnu tačku smisla pesme, kao i života”, koja vodi ka “muzici reči”.
Govoreći o nagrađenoj zbirci, književnik Mileta Aćimović Ivkov je u besedi “U sjaju bića” istakao da se čitalac kroz knjigu neprestano susreće sa “metafizičkim tajnama i pitanjima”. On je podsetio da je naslovna sintagma “Blizanac vremena” preuzeta od Justina Popovića, gde se javlja kao oznaka za prostor, dok je vreme određeno kao “gorko breme” čoveka. Prema njegovim rečima, Šaponjina poezija oslanja se na duhovnu literaturu, s nastojanjem da se “tajna bića i tajna postojanja dublje dosegnu i uverljivije izraze”.
Motivi zbirke, kao što su duša, san, vreme, voda, leptir i svetlost, predstavljaju “simboličke oznake za ono što prevazilazi egzistencijalni horizont”. Ovi motivi ukazuju na duboke filozofske i duhovne preokupacije koje su prisutne kroz Šaponjinu poeziju.
Književni kritičar Jovan Pejčić je ocenio da je “Blizanac vremena” “knjiga sa najviše upitnih iskaza u savremenoj srpskoj poeziji”. On je naglasio da se u zbirci ne može pronaći motiv, slika, metafora ili simbol koji ne natkriljuje “svezakoniti znak pitanja”. Naslovi ciklusa oblikovani su kao pitanja, kao što su “Kada neprimetno primetnim postaje?” i “Ko režira naše snove?”, što dodatno naglašava preokupaciju Šaponje istraživanjem misterioznih aspekata postojanja.
Pejčić je dodao da zbirka kroz motive bića, vremena, ljubavi, stvarnosti i privida gradi “upečatljivo jedinstvo Šaponjine umetničke vizije života, sveta i stvaranja”. Ova jedinstvena perspektiva čini njegovu poeziju relevantnom i značajnom u savremenom književnom diskursu.
U užem izboru za nagradu “Meša Selimović” koja se dodeljuje po izboru “Večernjih novosti”, našle su se i knjige drugih autora, među kojima su “Karota” Darka Tuševljakovića, “Sušt” Riste Vasilevskog, “Krotko” Bojana Vasića, “Frau Beta” Laure Barne i “Taman posla” Dragana Markovića. Članovi žirija, koji dolaze iz različitih generacija i zagovornici su različitih književnih poetika, izdvojili su više od sto naslova, a Šaponjina knjiga “Blizanac vremena” osvojila je 21 glas, čime je postala pobednica.
Nagrada „Meša Selimović“ ustanovljena je 1988. godine i do sada su je primila mnoga značajna imena srpske književnosti, uključujući Slobodana Selenića, Svetlanu Velmar Janković, Radoslava Bratića i mnoge druge. Ova prestižna nagrada dodeljuje se uz podršku Ministarstva kulture Srbije, a tradicija njenog dodeljivanja svedoči o značaju književnosti u kulturi Srbije.
Šaponjina nagrada predstavlja ne samo priznanje za njegov rad, već i podsticaj za dalji razvoj srpske poezije, koja se i dalje suočava s izazovima današnjeg društva.
