Najnovija naučna studija otkrila je da su mozgovi pasa počeli da se smanjuju pre najmanje 5.000 godina, ali to ne znači da su psi postali manje inteligentni od svojih predaka vukova. Istraživanje, objavljeno u časopisu „Royal Society Open Science“, analiziralo je CT skenove lobanja drevnih i savremenih vukova i pasa, uključujući primerke stare i do 35.000 godina, kao i različite moderne rase i populacije.
Rezultati su pokazali da savremeni psi imaju u proseku oko 32 odsto manji mozak od vukova, dok su psi iz kasnog neolita imali čak do 46 odsto manji mozak u poređenju sa tadašnjim vukovima. Ova razlika se zadržala čak i kada se uzme u obzir veličina tela. Istraživači su, međutim, utvrdili da najraniji preci pasa koji su živeli uz ljude pre 15.000 do 35.000 godina nisu imali manji mozak od vukova, što ukazuje na to da se smanjenje mozga verovatno dogodilo kasnije u procesu pripitomljavanja.
Autor studije, Tomas Kuki, istakao je da ovo smanjenje ne implicira smanjenje inteligencije, već ukazuje na prilagodbu pasa životu uz ljude. Kuki je dodao da su psi razvili veće sposobnosti komunikacije i čitanja ljudskog ponašanja, što može biti ključni faktor u njihovoj evoluciji i odnosu sa ljudima.
Stručnjaci su naglasili da smanjenje mozga može biti povezano sa manjim energetskim potrebama i životom u ljudskim zajednicama. Ova teza se temelji na ideji da su psi, kroz evoluciju i proces pripitomljavanja, usvojili drugačiji način života koji je zahtevao manje energije za preživljavanje. Takođe, druga tumačenja ukazuju na moguće kasnije formiranje modernih rasa pasa, koje su se razvijale u skladu sa potrebama ljudi.
Istraživači su takođe primetili da odnos između ljudi i pasa ima složen evolutivni tok. Pripitomljavanje nije dovelo do „gubitka inteligencije“, već do njene drugačije, prilagođene forme. To znači da su psi, iako su im mozgovi manji, razvili nove veštine koje su im omogućile da bolje komuniciraju i funkcionišu u društvenom okruženju pred ljudima.
U ovoj studiji, istraživači su analizirali različite vrste pasa i vukova, kao i njihove lobanje, kako bi dobili širu sliku o evoluciji i razvoju ovih životinja kroz vekove. Ovaj pristup omogućio je naučnicima da uporede i razumeju promene u strukturi mozga i lobanje, kao i da istraže kako su se ti faktori povezivali sa načinom života i interakcijom sa ljudima.
Zanimljivo je da su neki od rezultata istraživanja potvrdili ranije teorije o evoluciji pasa, ali su takođe otvorili nova pitanja koja se tiču njihove inteligencije i sposobnosti prilagođavanja. Na osnovu ovih saznanja, istraživači će nastaviti da proučavaju kako se psi razvijaju u zavisnosti od svojih uloga u ljudskom društvu i kako to utiče na njihovu inteligenciju.
U zaključku, ova studija donosi važne uvide u proces pripitomljavanja i evolucije pasa. Iako su njihovi mozgovi manji u poređenju sa vukovima, psi su se prilagodili životu uz ljude, razvijajući nove veštine i sposobnosti. Ova istraživanja doprinose našem razumevanju složenog odnosa između ljudi i pasa i naglašavaju kako evolucija može oblikovati ne samo fizičke karakteristike, već i kognitivne kapacitete životinja.
