Mnogo Beograđanki i Beograđana posetilo je proteklih decenija stambenu zgradu u ulici Kralja Milutina 33, staru skoro sto godina, poznatu po nekoliko popularnih restorana koji su se nalazili u njoj. Mnogi su znali da je ovu zgradu, danas zaštićeni spomenik kulture, projektovao jedan od najpoznatijih beogradskih arhitekata, Milan Zloković. Međutim, malo njih je svesno da je investitor ove zgrade bio Josif Šojat, brat Ante Pavelića, poznatog vođe Nezavisne Države Hrvatske.
Prema podacima portala Kaldrma, ime Josif se u srpskoj stručnoj literaturi navodi onako kako je napisano u njegovoj prijavi boravka beogradskoj policiji iz 1924. godine. Kasnije prijave iz 1932. i 1936. godine, međutim, navode ime kao Josip, što se može proveriti u Istorijskom arhivu Beograda.
Josif Šojat je rođen 1887. godine u Drežnici, a imao je dva brata, Milana i Petra, koji su takođe živeli u Beogradu. U Srbiju se doselio pre Prvog svetskog rata, a 1913. godine sklopio je brak s Erminijom Merli, rođenom na Siciliji. U katoličkim knjigama se navodi da su Josif i Erminija tada bili stanovnici sela Mala Ivanča kod Beograda.
Tokom dvadesetih i tridesetih godina prošlog veka, Josif Šojat je bio jedan od vodećih građevinskih preduzimača u Beogradu, a najpoznatiji je po zgradi u Kralja Milutina 33. Osim toga, Šojat je bio poznat i po drugim građevinskim projektima u Beogradu. Zgrada u Kralja Milutina, koja se smatra jednom od najlepših građevina predratnog Beograda, odlikuje se mediteranskim duhom, zahvaljujući Zlokoviću koji je u arhitekturu uneo nove elemente.
Fasada zgrade krasi niz dekorativnih elemenata koji pripadaju romanici, ranom italijanskom i venecijanskom renesansi. Ova kuća predstavlja jedinstven spoj arhitekture, skulpture i slikarstva, i značajno je doprinela uspostavljanju art deko stila u Beogradu i Srbiji između dva svetska rata. U Istorijskom arhivu Beograda čuva se zahtev Josipa Šojata Građevinskom odboru iz 1926. godine, u kojem traži odobrenje za gradnju nove zgrade na svom imanju.
Dozvola je izdata, a arhitekta Milan Zloković je 1927. godine potvrdio da je nova zgrada započeta 1. oktobra 1926. godine i završena 6. jula 1927. godine. Pored zgrade u Kralja Milutina, Šojat je podigao i druge zgrade, uključujući onu u Brankovoj ulici broj 14, gde je živela njegova porodica.
Šojat je sa arhitektama Petrom i Brankom Krstićem započeo saradnju 1929. godine, a izgradili su nekoliko značajnih objekata u Beogradu, uključujući zgrade u Rankeovoj ulici. Njegova imovina, prema izveštaju iz 1935. godine, uključivala je lokomobile, pumpe i građevinske mašine, a procenjena je na oko 500.000 dinara.
Izveštaj takođe pokazuje da je Šojat gradio stambenu zgradu u Brankovoj ulici, koja će vredeti oko 2.500.000 dinara. Pored toga, posjedovao je imanje u Užicu, kao i druge nekretnine u Beogradu. Međutim, mnoge njegove nekretnine su nacionalizovane nakon rata, a Šojat je ostao bez imovine u gradu. Njegovi naslednici nisu podneli zahtev za restituciju, tako da su Pavelićevi rođaci dobili samo odštetu za ratnu štetu.
Ova priča o Josifu Šojatu i njegovim građevinskim dostignućima u Beogradu pruža uvid u bogatu istoriju i arhitekturu glavnog grada, ali i u složene porodične veze koje su oblikovale sudbine mnogih.
